Home » Learn More » Gelezen, gehoord, gezien » Cue conditioning

Cue conditioning

Relax More - Cue conditioning

Ik was nieuwsgierig…

Relax More - Cue conditioning 1 Ik las over cue con­di­ti­o­ning als metho­de om met oplo­pen­de span­ning om te gaan. Ik kwam het tegen in het burn-out boek van Carien Kar­sten, waar ik toch nieuws­gie­rig naar gewor­den was, nadat ik ken­nis had geno­men van haar mening over de over­bo­dig­heid van mind­ful­ness.

Cue con­di­ti­o­ning (ont­span­nen door een bepaald woord te noe­men) gaat als volgt.
Aller­eerst stel je bij jezelf vast wat een pret­ti­ge plek voor je is. Waar voel je je hele­maal ont­span­nen? Dat kan zijn op de bank thuis, dat kan ook zijn op de boer­de­rij van een vriend, waar de whis­ky-cola klaarstaat.

Als je de ‘cue voor ont­span­ning’ bepaald hebt, moet je deze cue kop­pe­len aan ont­span­ning. Dat gebeurt bij­voor­beeld door een ont­span­nings­oe­fe­ning te doen en bij geheel ont­span­nen toe­stand jezelf de instruc­tie te geven: ‘zodra ik tegen mezelf het woord ‘whis­ky-cola’ zeg, komt dit gehe­le gevoel van ont­span­ning weer terug.’

Stel dat je op een ver­ga­de­ring zit en merkt dat de span­ning oploopt. Dan zeg je tegen jezelf ‘whis­ky-cola’ en als het goed is, rea­geert je lichaam daar­op met ontspanning.

Uitgeluld

Bril­jant… (En echt waar, niet ver­zon­nen!). Ik kan wel inpak­ken met m’n trainingen.
Dát is dus de oplos­sing om met stress om te gaan. Je zegt het magi­sche woord en je ontspant.

Denkfout 1

Ik ben geloof ik een beet­je gecon­di­ti­o­neerd om aller­gisch te rea­ge­ren op het woord­je con­di­ti­o­ning
Een belang­rij­ke denk­fout in boven­staan­de zit hem ten eer­ste in het ver­van­gen van de ene con­di­ti­o­ne­ring voor de ande­re, ter­wijl juist con­di­ti­o­ne­ring zo’n belang­rijk ele­ment vormt voor niet ade­quaat omgaan met (oplo­pen­de) spanning.

Denkfout 2

En daar is de link naar de twee­de denk­fout, name­lijk dat wan­neer je opmerkt dat de span­ning oploopt, je toch niet je cue con­di­ti­o­ner (klinkt als een haar­ver­zor­gings­pro­duct, ook dat nog…) hoeft te gebrui­ken? De ellen­de is toch juist dat je niet opmerkt dat de span­ning oploopt?

Wan­neer je merkt dat de span­ning oploopt, ben je er. Dan merk je ook dat er een keus is. En dat je het belang­rijk­ste ont­span­nings­in­stru­ment dat er is, als je dan toch dat woord wilt gebrui­ken, altijd bij je hebt, name­lijk de adem?

Een dolle boel

Het is wer­ke­lijk symp­toom­be­strij­ding ten top. Ik zie het ook al voor me, al die ver­ga­der­tij­gers. De één zegt whis­ky-cola tegen zich­zelf, de ander hang­mat, een der­de de naam van zijn maitresse.

Wat is uw truc om te voor­ko­men dat u bewust wordt dat u, in tegen­stel­ling tot uw idee­ën en ver­wach­tin­gen, hele­maal geen con­tro­le heeft over de realiteit?
😉

Foto: Adam Wil­son on Uns­plash

0 0 stemmen
Beoordeel artikel
Abonneer
Laat me weten als er
guest
1 Reactie
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline reacties
Bekijk alle reacties
1
0
Wil je een reactie geven op dit artikel? Cool!x
Scroll to Top