Ik heb al een tijdje bijgaand filmpje in m’n ‘te doen’ mapje staan. Nu is hij aan de beurt.

Een filmpje dat in een krappe vier minuten laat zien hoe stom we eigenlijk met zijn allen bezig zijn op deze aarde. Hoe we onszelf in het middelpunt hebben gezet, goden hebben gecreëerd en elkaar de oorlog hebben verklaard.

De weekhartigen onder u zouden het een cynisch filmpje kunnen vinden. Wat mij betreft is het geschetste beeld dichter bij de waarheid dan me lief is. We maken er een potje van. We leven op deze aarde alsof er geen morgen is.

Mocht het Engels een drempel voor u zijn, dan heeft u geen reden om niet te kijken. Ik heb het hele gedicht, de hele tirade, vertaald voor u.
Neemt u alstublieft 4 minuten de tijd om te kijken. Interessante vraag om nadien even op u in te laten werken:

Is een meer aandachtige levenswijze een oplossing?

 

Dans, apen. Dans!

Er zijn miljarden sterrenstelsels in het heelal.
En ieder van hen bevat honderden miljarden sterren.
In één van deze sterrenstelsels,
Draaiend om één van die sterren,
bevind zich een kleine blauwe planeet,
en deze planeet wordt gerund
door een stelletje apen.

Maar, de apen denken niet
over zichzelf als apen.
Ze zien zichzelf niet eens als dieren
En ze vinden het leuk om de dingen op te noemen
waarvan ze denken
dat die hen scheiden van de dieren:
opponeerbare duimen, zelfbewustzijn…
Ze gebruiken woorden als
Homo Erectus en Australopithecus.

Jij zegt appel,
ik zeg peer.
Het zijn evengoed dieren.
Het zijn apen.
Apen met supersnelle digitale glasvezeltechnologie,
maar desalniettemin apen.

Ik bedoel, ze zijn best slim.
Dat moet je ze nageven.
De pyramides, wolkenkrabbers, straaljagers,
de grote muur van China.
Dat is nogal indrukwekkend allemaal…
voor een stelletje apen.

Apen wiens brein is geëvolueerd
tot dusdanig onbeheersbare complexiteit
dat het nu zo goed als onmogelijk is
voor hen om gelukkig te zijn.

Feitelijk zijn ze de enige dieren
die denken dat ze gelukkig zouden moeten zijn.
Alle andere dieren kunnen dat gewoon zijn.

Maar zo simpel is het niet voor de apen.

Weet je, de apen zijn vervloekt met bewustzijn
en dus zijn de apen bang.
De apen maken zich zorgen.
De apen maken zich zorgen over van alles en nog wat,
maar vooral over wat de andere apen zullen denken,
want de apen willen er wanhopig graag bij horen,
bij de andere apen.

En dat valt nog niet mee,
want veel van de apen lijken elkaar te haten.
Dat is wat ze werkelijk verschillend maakt van de andere dieren:
Deze apen haten.
Ze haten apen die anders zijn.
Apen van andere plaatsen,
apen met een andere kleur…

Weet je, de apen voelen zich alleen.
Alle zes miljard.

Sommige apen betalen een andere aap
om naar hun problemen te luisteren.

De apen willen antwoorden
want de apen weten dat ze zullen sterven.
Daarom verzinnen de apen goden
en dan gaan ze die verafgoden.
Dan gaan de apen ruzie maken
over wiens verzonnen god beter is.
Dan krijgen de apen pas goed de smoor in
en dit is vaak het moment dat de apen beslissen
dat het een goed tijdstip is om elkaar dood te maken.

En zo verklaren de apen elkaar de oorlog.
De apen maken waterstofbommen.
De apen hebben hun hele planeet
klaargemaakt om te laten exploderen.
De apen kunnen er ook niets aan doen…

Dus spelen sommige apen voor een uitverkochte zaal
vol andere apen.

Dan maken de apen trofeeën
die ze dan aan elkaar geven.
Net alsof het iets betekent.

Sommige apen denken
dat ze het allemaal door hebben.
Sommige apen lezen Nietzsche,
de apen discussiëren over Nietzsche
zonder enige aandacht te geven aan het feit
dat Nietzsche
gewoon een andere aap was.

De apen maken plannen.
De apen worden verliefd.
De apen hebben sex
en maken zo nog meer apen.

De apen maken muziek
en dan DANSEN de apen
Dans, apen, dans.

De apen maken een verschrikkelijke herrie.
De apen hebben zoveel potentieel,
als ze zich maar wat meer konden voegen.

De apen scheren de haren van hun lichaam af
In schaamteloze ontkenning van hun ware aap-zijn.

De apen bouwen gigantische apenkooien
die ze stad noemen.
De apen trekken heel wat
denkbeeldige lijnen in het stof.

De apen hebben steeds minder olie
de stof die hun onveilige beschaving draaiende houdt.
De apen plunderen en verkrachten hun planeet
alsof er geen morgen is.

De apen laten je graag geloven dat alles OK is.
Sommige apen geloven echt dat het hele universum
feitelijk geschapen is zodat zij ervan kunnen profiteren.

Zoals je kunt zien…
dit zijn nogal verknipte apen.

Deze apen horen tot de lelijkste
en de prachtigste creaties van deze planeet.

En de apen willen geen apen zijn.
Ze willen iets anders zijn.
Maar dat zijn ze niet.

Foto: AJ Colores on Unsplash