Home » Learn More » Gelezen, gehoord, gezien » Dans, apen. Dans!

Dans, apen. Dans!

Relax More - Dans, apen. Dans!

Ik heb al een tijd­je bij­gaand film­pje in m’n ’te doen’ map­je staan. Nu is hij aan de beurt.

Een film­pje dat in een krap­pe vier minu­ten laat zien hoe stom we eigen­lijk met zijn allen bezig zijn op deze aar­de. Hoe we ons­zelf in het mid­del­punt heb­ben gezet, goden heb­ben gecre­ëerd en elkaar de oor­log heb­ben verklaard.

De week­har­ti­gen onder u zou­den het een cynisch film­pje kun­nen vin­den. Wat mij betreft is het geschets­te beeld dich­ter bij de waar­heid dan me lief is. We maken er een pot­je van. We leven op deze aar­de als­of er geen mor­gen is.

Mocht het Engels een drem­pel voor u zijn, dan heeft u geen reden om niet te kij­ken. Ik heb het hele gedicht, de hele tira­de, ver­taald voor u.
Neemt u als­tu­blieft 4 minu­ten de tijd om te kij­ken. Inte­res­san­te vraag om nadien even op u in te laten werken:

Is een meer aan­dach­ti­ge levens­wij­ze een oplossing?

Dans, apen. Dans!

Er zijn mil­jar­den ster­ren­stel­sels in het heel­al.
En ieder van hen bevat hon­der­den mil­jar­den ster­ren.
In één van deze ster­ren­stel­sels,
Draai­end om één van die ster­ren,
bevind zich een klei­ne blau­we pla­neet,
en deze pla­neet wordt gerund
door een stel­le­tje apen.

Maar, de apen den­ken niet
over zich­zelf als apen.
Ze zien zich­zelf niet eens als die­ren
En ze vin­den het leuk om de din­gen op te noe­men
waar­van ze den­ken
dat die hen schei­den van de die­ren:
oppo­neer­ba­re dui­men, zelf­be­wust­zijn…
Ze gebrui­ken woor­den als
Homo Erec­tus en Australopithecus.

Jij zegt appel,
ik zeg peer.
Het zijn even­goed die­ren.
Het zijn apen.
Apen met super­snel­le digi­ta­le glas­ve­zel­tech­no­lo­gie,
maar des­al­niet­te­min apen.

Ik bedoel, ze zijn best slim.
Dat moet je ze nage­ven.
De pyra­mi­des, wol­ken­krab­bers, straal­ja­gers,
de gro­te muur van Chi­na.
Dat is nog­al indruk­wek­kend alle­maal…
voor een stel­le­tje apen.

Apen wiens brein is geë­vo­lu­eerd
tot dus­da­nig onbe­heers­ba­re com­plexi­teit
dat het nu zo goed als onmo­ge­lijk is
voor hen om geluk­kig te zijn.

Fei­te­lijk zijn ze de eni­ge die­ren
die den­ken dat ze geluk­kig zou­den moe­ten zijn.
Alle ande­re die­ren kun­nen dat gewoon zijn.

Maar zo sim­pel is het niet voor de apen.

Weet je, de apen zijn ver­vloekt met bewust­zijn
en dus zijn de apen bang.
De apen maken zich zor­gen.
De apen maken zich zor­gen over van alles en nog wat,
maar voor­al over wat de ande­re apen zul­len den­ken,
want de apen wil­len er wan­ho­pig graag bij horen,
bij de ande­re apen.

En dat valt nog niet mee,
want veel van de apen lij­ken elkaar te haten.
Dat is wat ze wer­ke­lijk ver­schil­lend maakt van de ande­re die­ren:
Deze apen haten.
Ze haten apen die anders zijn.
Apen van ande­re plaat­sen,
apen met een ande­re kleur…

Weet je, de apen voe­len zich alleen.
Alle zes miljard.

Som­mi­ge apen beta­len een ande­re aap
om naar hun pro­ble­men te luisteren.

De apen wil­len ant­woor­den
want de apen weten dat ze zul­len ster­ven.
Daar­om ver­zin­nen de apen goden
en dan gaan ze die ver­af­go­den.
Dan gaan de apen ruzie maken
over wiens ver­zon­nen god beter is.
Dan krij­gen de apen pas goed de smoor in
en dit is vaak het moment dat de apen beslis­sen
dat het een goed tijd­stip is om elkaar dood te maken.

En zo ver­kla­ren de apen elkaar de oor­log.
De apen maken water­stof­bom­men.
De apen heb­ben hun hele pla­neet
klaar­ge­maakt om te laten explo­de­ren.
De apen kun­nen er ook niets aan doen…

Dus spe­len som­mi­ge apen voor een uit­ver­koch­te zaal
vol ande­re apen.

Dan maken de apen tro­fee­ën
die ze dan aan elkaar geven.
Net als­of het iets betekent.

Som­mi­ge apen den­ken
dat ze het alle­maal door heb­ben.
Som­mi­ge apen lezen Nietz­sche,
de apen dis­cus­si­ë­ren over Nietz­sche
zon­der eni­ge aan­dacht te geven aan het feit
dat Nietz­sche
gewoon een ande­re aap was.

De apen maken plan­nen.
De apen wor­den ver­liefd.
De apen heb­ben sex
en maken zo nog meer apen.

De apen maken muziek
en dan DANSEN de apen
Dans, apen, dans.

De apen maken een ver­schrik­ke­lij­ke her­rie.
De apen heb­ben zoveel poten­ti­eel,
als ze zich maar wat meer kon­den voegen.

De apen sche­ren de haren van hun lichaam af
In schaam­te­lo­ze ont­ken­ning van hun ware aap-zijn.

De apen bou­wen gigan­ti­sche apen­kooi­en
die ze stad noe­men.
De apen trek­ken heel wat
denk­beel­di­ge lij­nen in het stof.

De apen heb­ben steeds min­der olie
de stof die hun onvei­li­ge bescha­ving draai­en­de houdt.
De apen plun­de­ren en ver­krach­ten hun pla­neet
als­of er geen mor­gen is.

De apen laten je graag gelo­ven dat alles OK is.
Som­mi­ge apen gelo­ven echt dat het hele uni­ver­sum
fei­te­lijk gescha­pen is zodat zij ervan kun­nen profiteren.

Zoals je kunt zien…
dit zijn nog­al ver­knip­te apen.

Deze apen horen tot de lelijk­ste
en de prach­tig­ste cre­a­ties van deze planeet.

En de apen wil­len geen apen zijn.
Ze wil­len iets anders zijn.
Maar dat zijn ze niet.

Foto: AJ Colo­res on Uns­plash

0 0 stemmen
Beoordeel artikel
Abonneer
Laat me weten als er
guest
0 Reacties
Inline reacties
Bekijk alle reacties
0
Wil je een reactie geven op dit artikel? Cool!x
Scroll to Top