Mindful Magazine

Relax More - Mindful Magazine

De verzamelaar

Het zal ruim een jaar geleden zijn, dat mijn oog viel op het blad met de titel Mindful. Mooi vorm gegeven, en de koppen zagen er veelbelovend uit. Als verzamelaar en professional – je wilt als trainer toch een beetje op de hoogte blijven van ontwikkelingen én je bent gevoelig voor vak-gerelateerde hebbedingetjes – besloot ik me te abonneren op de papieren versie van het blad.

Te mager

Nu, na een stuk of 8 nummers, heb ik m’n abonnement weer opgezegd. En dat wist ik eigenlijk na het tweede nummer al, dat ik dat zou gaan doen. Een mooi blad, zoals ik al schreef. En de koppen waren inderdaad veelbelovend, maar de inhoud maakte die beloften niet waar. Een inhoud die zonder overdrijving – uiteraard met een enkele uitzondering – gerust ‘mager’ genoemd mag worden.

Met mager bedoel ik eenzijdig en oppervlakkig. Veel van hetzelfde dus. Artikelen over het omgaan met ongemak en het bereiken van een beter gevoel. En hoe je dat dan DOET. En dat dat dan natuurlijk ook lukt. En altijd van die foto’s erbij van zonsondergangen, bloeiende rozen, gezellige taferelen en vooral: véél te mooie mensen met een serene glimlach op het gezicht…

Voordeel

Gelukkig heeft, om Johan Cruijff te parafraseren, ieder nadeel ook een voordeel. Zo’n blad leest wel heerlijk snel weg. Eenderde is foto, eenderde is kop en de rest tekst, die je na de kop in de meeste gevallen niet meer hoeft te lezen. Soms weet je na de kop al welke kant het opgaat.

Net de Happinez

OK: er stond ook wel eens een aardig artikel in, het was niet allemaal kommer en kwel. Je zou het blad wat mij betreft kunnen zien als een Amerikaanse Happinez, maar dan alleen voor mindfulness. Het ziet er mooi uit, je voelt je even prettig bij het lezen, maar uiteindelijk schiet je er niets mee op…

Mindfulness moet je echt zelf doen.

9 reacties op “Mindful Magazine”

  1. Avatar

    Tja, dat citaat van dogen geeft aanleiding tot veel misverstanden. Dogen was een zeer ontwikkeld man opgegroeid in een intellectuele omgeving. Dogen heeft altijd gepleit voor het belang van zowel meditatie als studie van de geschriften (niet voor niets wordt in iedere ceremonie gesproken van eer aan de Boeddha, eer aan de dharma al het de opgeschreven gezamenlijke geestelijke rijkdom, en eer aan de sangha – zij die de training in praktijk proberen te brengen en elkaar daar in steunen). De geciteerde tekst van Dogen slaat alleen op het moment van in meditatie gaan, niet op je dagelijkse leven! Keer op keer heb ik mensen zien ontsporen, omdat ze alles wat ze in meditatie ervaren voor waar aannemen.

  2. Avatar

    Tja, boekenwijsheid. Zo’n woord dat iedere verdieping stopt. Dogen moedigt aan, schept perspectief, laat valkuilen zien. Dit is mijn ervaring: zonder context of enige bekendheid met de boeddhistische context zijn er heel wat personen die in de stilte op hun kussentje gewoon doorgaan met hun patronen en dat zelf niet opmerken.

    1. Avatar

      Daarom is een leraar ook belangrijk. En/of het bestuderen van de Dharma op de momenten dat het nodig is. (maar dan moet je het idd. wel zelf opmerken) Ik ken ook mensen die 20 jaar uitsluitend de Dharma hebben bestudeerd zonder ooit te mediteren. Ondanks al hun kennis zijn ze net zo ver als diegene die nog nooit iets met het boeddhisme te maken heeft gehad.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to Top