Home » Learn More » Gelezen, gehoord, gezien » Pil – Mike Boddé

Pil — Mike Boddé

Relax More - Pil - Mike Boddé

Mike Bod­dé is caba­re­tier, bege­na­digd muzi­kant, en leed in de jaren ’90 aan depres­si­vi­teit. In zijn boek Pil (2010) beschrijft hij op indruk­wek­ken­de wij­ze wat er met hem en zijn omge­ving gebeurt. Hoe zijn zin­tui­gen en brein hem tot gro­te angst drij­ven en daar­mee weer in menig the­ra­peu­ti­sche han­den, van char­la­tans tot erken­de gere­gi­streer­de the­ra­peu­ten. Het boek is abso­luut een aan­ra­der voor men­sen die wer­ken of leven met men­sen die depres­sief zijn.

Het keerpunt

Inte­res­sant vind ik natuur­lijk ook om te lezen wat dan gewerkt heeft bij hem om uit het inkt­zwar­te dal te klim­men. De ach­ter­flap zegt dat het boek voor­al over de kracht van humor en de far­ma­ceu­ti­sche indu­strie gaat. Ik lees ech­ter de in eer­ste instan­tie falen­de far­ma­ceu­ti­sche indu­strie die hem opza­delt met enor­me fysie­ke en men­ta­le bij­ver­schijn­se­len van de medi­ca­tie. Pas na vele omzwer­vin­gen gaat medi­ca­tie hem helpen.
Ik lees in het boek inder­daad de humor, maar voor­al ook nog ande­re din­gen, waar­van Mike zelf ook zegt dat het hem hielp in het gene­zingspro­ces.

Op blad­zij­de 104 en 105 beschrijft hij een door hem zelf benoemd keer­punt: “Het moment waar­op ik onbe­wust besloot alle ver­zet tegen mijn kwaal te sta­ken.” Een heel inte­res­san­te zin. Wat zich hier bij Mike Bod­dé onbe­wust — en ach­ter­af dus bewust — vol­trok­ken heeft, houdt vol­gens mij ver­band met los­la­ten en niet-hoe­ven-stre­ven, twee van de acht hel­pen­de fac­to­ren uit de MBSR. Ik leer van dit boek dat deze hel­pen­de fac­to­ren van mind­ful­ness dus niet zomaar even op te bren­gen zijn. Wat een ene­gie­ver­slin­dend pro­ces. En zo indrin­gend beschreven.

Door­dat het hem lukt zich over te geven aan zijn ziek­te lukt het hem om de advie­zen van zijn psy­cho­the­ra­peut op te vol­gen: “Gewoon op de klok kij­ken hoe lang deze aan­val (i.c. angst) deze keer duurt. Meest­al duurt ie niet lan­ger dan vijf of tien minu­ten, want je lichaam heeft daar­na geen ener­gie meer over om bang te zijn”. Ik dacht hier­bij ook weer met­een aan iets uit de MBSR. Een spreuk van Lao-Tse: “Heb je geduld te wach­ten tot de mod­der zakt, het water hel­der wordt? Kun je in stil­te ver­wij­len tot de juis­te han­de­ling van­uit zich­zelf ontstaat?”

Mindfulness tijdens herstelproces

Ondanks dat het boek hele­maal niet over mind­ful­ness gaat, het feno­meen was nog nau­we­lijks toe­ge­tre­den in Neder­land, lees ik wel her en der de werk­za­me fac­to­ren van mind­ful­ness in het beschre­ven her­stel­pro­ces terug. Nu gaat mind­ful­ness ook niet over gene­zing, maar over hoe je je ver­houdt met je ziek­te — den­ken in ter­men van gene­zen is een manier van je ver­hou­den tot je ziek­te. Mis­schien ben ik hier gevan­gen door een ‘self ful­fil­ling pro­phe­cy’ maar het schijnt mij toe dat juist het zich anders gaan ver­hou­den tot zijn ziek­te mede heeft bij­ge­dra­gen aan het her­stel van Mike Boddé.

Wat ik boven­dien won­der­lijk en krach­tig vind, is dat hij tij­dens zijn ziek­te nog zoveel com­pas­sie op kan bren­gen voor men­sen met bij­voor­beeld schi­zo­fre­nie. En ont­roe­rend is zijn con­clu­sie  op pagi­na 114: “Gewoon vast­hou­den en nabij zijn; waar het in het leven eigen­lijk om gaat”.
Lezen dit boek!

Mike Bod­dé (2010). Pil. Amster­dam: Nijgh & van Ditmar

5 1 stem
Beoordeel artikel
Abonneer
Laat me weten als er
guest
0 Reacties
Inline reacties
Bekijk alle reacties
0
Wil je een reactie geven op dit artikel? Cool!x
Scroll to Top