Home » Learn More » Tai Chi en Qigong » Qigong, Mindfulness en de toepassingen ervan in het dagelijkse leven

Qigong, Mindfulness en de toepassingen ervan in het dagelijkse leven

Relax More - Chi Kung, Mindfulness en de toepassingen ervan in het dagelijkse leven

Ik ont­ving een prach­tig stuk van Qig­ong cur­sist Inés, wat ik graag plaats:

Mijn lichaam herstelt

Gene­ra­li­sa­tie, ofte­wel het toe­pas­sen van het geleer­de in een ande­re omge­ving, dat valt niet mee. Ten­min­ste, mij viel het niet mee en nog vind ik het las­tig, als ik eer­lijk moet zijn. Ik doe de Qig­ong les (bij­na) elke vrij­dag­och­tend mee.

Steeds merk ik dat het me goed doet. En ik heb het echt nodig, het in bewe­ging komen, voor­al omdat mijn lichaam heel stram is gewor­den door de behan­de­lin­gen van kan­ker. Ik moe(s)t opnieuw leren staan, balans hou­den, het mid­del­punt vin­den, gewaar wor­den van wat er zich alle­maal in mijn lichaam afpeelt.

Mijn lichaam is ver­an­derd, merk ik op, ik moet het opnieuw ver­wel­ko­men zoals het nu is, elk moment opnieuw. En dan is het toch ver­ras­send te mer­ken, dat het nieu­we lichaam moge­lijk­he­den heeft tot ont­wik­ke­ling. Ik merk dat ik soe­pe­ler ga bewe­gen, dat ik ste­vi­ger sta. Het meest opval­len­de is eigen­lijk, dat ik het opmerk!

Binnen en buiten

Eigen­lijk is de gene­ra­li­sa­tie van­zelf gegaan. Als ik nu bui­ten loop met mijn hond waar ik op moet let­ten, merk ik ook mijn eigen lichaam op. Ik voel mijn voe­ten, de onder­grond; ste­vig, hard, zacht, onge­lij­ke grond, mijn voe­ten koud, warm, lauw, pijn­lijk of soe­pel, ste­vig of wan­kel, mijn even­wicht bewa­rend, lin­ker­voet dan de rech­ter­voet, de spe­ci­fie­ke bewegingen.

Zo wordt mijn dage­lijk­se wan­de­ling een ont­dek­kings­reis door mijn lichaam. Het pret­ti­ge van deze ‘reis’ is dat ik uit mijn hoofd ga, in mijn lijf. Al die gedach­ten… Het wordt even iets rus­ti­ger, in mijn hoofd gaat de pau­ze­knop aan. Mijn zin­tui­gen gaan aan, net zoals mijn gevoel. Ik ont­dek dat er veel valt op te mer­ken, in mijn lichaam, maar ook om mij heen. Deze bewe­ging gaat van bin­nen naar bui­ten en komt van bui­ten naar binnen.

Zo ont­dek ik een pret­tig even­wicht. Ik luis­ter naar de gelui­den om mij heen, geniet van het gezang van de vogels in het voor­jaar en tege­lij­ker­tijd voel ik het con­tact dat mijn voe­ten maken met de onder­grond. Ik kijk naar de natuur, en bewon­der het.
Mijn gedach­ten heb ik daar niet bij nodig, ik hoef niet te weten hoe elke boom en plant­je heet. Ik hoef alleen maar op te mer­ken wat alle­maal tot mijn beschik­king is. De vor­men, de kleu­ren, het ont­lui­ken­de blad, de geu­ren, het geeft mij een troost­rijk gevoel, de natuur ont­wik­kelt zich door.

Buiten en binnen

Onder­tus­sen voel ik dat ik adem en ben ik de natuur dank­baar voor de fris­se lucht. Het lukt eigen­lijk best, de bewe­gin­gen die ik leer tij­dens de les, in het zaal­tje, te ver­plaat­sen naar mijn eigen leven.
Het lukt niet altijd hoor, zo mind­ful te leven, moet ik zeg­gen. Het is voor­al op mijn werk moei­lijk om opmerk­zaam te zijn.

Op mijn werk gaat alles te snel, naar mijn idee. Hier schiet ik soms tekort voor mijn gevoel. Maar ook op mijn werk weet steeds vaker de pau­ze­knop te vin­den, zo merk ik op. Ik neem gere­geld even de ruim­te voor mij­zelf. Even niets doen, gewoon opmer­ken wat er is. In mijn lijf, mijn gevoel, mijn ademhaling.

De ander en ik

In de gesprek­ken met ande­ren is ook een ver­an­de­ring opge­tre­den. Ik kan steeds vaker de aan­dacht afwis­se­len van mij­zelf naar de ander. Ruim­te nemen, afge­wis­seld met aan­dacht geven, ik sta het mezelf tegen­woor­dig toe. Ook doe ik bij­na dage­lijks de drie Qig­ong warm-up oefe­nin­gen. In het begin lijkt het saai, maar bij nader voe­len, is het toch elke keer anders. De aan­dacht, de bewe­ging, het gevoel, het is elke keer weer anders.

Het ont­dek­ken hier­van, zo zon­der oor­deel, geeft een aan­ge­na­me kal­me sen­sa­tie. En een enke­le keer als ik merk dat dit alles niet helpt, en ik toch weer in mijn hoofd ben beland, doe ik de body­scan uit de mind­ful­ness­trai­ning, en mag mijn hoofd een uur­tje uit… Poe…, toch veel geleerd, zo van bin­nen naar bui­ten en van bui­ten naar bin­nen… merk ik op!

Dank je wel, Inés, en graag tot op de vol­gen­de les!

Foto: Robert Rug­gie­ro on Uns­plash

0 0 stemmen
Beoordeel artikel
Abonneer
Laat me weten als er
guest
0 Reacties
Inline reacties
Bekijk alle reacties
0
Wil je een reactie geven op dit artikel? Cool!x
Scroll to Top