Sociale media & Relax More

Beleid rond sociale media van Relax More
Foto: Wil­li­am Hook on Uns­plash

Relax More is niet meer actief op sociale media

Een aan­tal jaar hob­bel­de ik mee met het idee dat soci­a­le media goed waren voor Relax More en een bij­dra­ge leve­ren aan bezoe­kers aan de site en deel­ne­mers aan les­sen en trai­nin­gen. Dat schuur­de eigen­lijk al lan­ge tijd met mijn wens om niet mee te wer­ken aan het busi­ness­mo­del van — voor­al — Goog­le en Facebook. 

Niet te rijmen

Immers: als mind­ful­ness- of aan­dachttrai­ner kan ik eigen­lijk niet ver­ant­woor­den dat ik de winst van bedrij­ven met een dubi­eu­ze mis­sie ver­hoog: bedrij­ven wiens mis­sie het is om onze aan­dacht zo lang moge­lijk vast te hou­den, ons daar­voor te mani­pu­le­ren, om ons zoveel moge­lijk adver­ten­ties voor te scho­te­len en zo veel geld te ver­die­nen. En die bedrij­ven zijn zo bedre­ven in het mani­pu­le­ren dat veel gebrui­kers dit voor lief nemen en zelfs symp­to­men van ver­sla­ving vertonen.

Zoals hoog­le­raar Com­pu­ter­be­vei­li­ging Bart Jacobs zegt: “Facebook is van huis uit een com­mer­ci­eel plun­der­net­werk, gemaakt om zijn gebrui­kers te mani­pu­le­ren en op die manier geld te ver­die­nen. Men­sen wor­den bloot­ge­steld aan alle oplich­ters ter wereld. Is dat sociaal?”

Ove­ri­gens denk ik dat soci­a­le media wél goe­de din­gen gedaan heb­ben en nog steeds doen. Bij­voor­beeld men­sen met elkaar in con­tact bren­gen, onder ande­re in de coro­na­tijd. Ook heb­ben zij een posi­tie­ve rol gespeeld in een aan­tal belang­rij­ke gebeur­te­nis­sen, zoals de Ara­bi­sche len­te in 2010.

Deze din­gen kun­nen ech­ter net zo goed (zelfs beter!) met een ander en min­der per­vers businessmodel.

Boeiende bronnen

Al een tijd­je volg ik het nieuws rond onli­ne pri­va­cy en vei­lig­heid. Recen­te bron­nen die de moei­te waard zijn om te lezen of bekij­ken, zijn:

De knoop doorgehakt

Dus dan schuurt dat een tijd­je… Ik zag daar­naast ook geen pie­ken in web­si­te­be­zoek of meer deel­ne­mers als ik actie­ver was op Facebook of Lin­kedIn, of posts plaatste op Goog­le. Het kost­te eigen­lijk alleen maar tijd. Dus…

Eind okto­ber 2020 besloot ik mijn soci­a­le media accounts van Facebook, Lin­kedIn en Goog­le te deac­ti­ve­ren. Pin­te­rest en Twit­ter heb ik hele­maal ver­wij­derd. Van­daar dat je me van­af nu weer meer lezend en schrij­vend aan zult treffen… 

Momen­teel ben ik nieuws­gie­rig naar Pub­Hubs, dat hope­lijk in 2023 met een eer­ste ver­sie komt.

In London weten ze er wel weg mee...

Adver­te­ren op Goog­le doe ik ook niet meer (reden 1, reden 2). Ik opti­ma­li­seer uiter­aard wél de webpagina’s voor zoek­ma­chi­nes, zodat de site goed in de orga­ni­sche zoek­re­sul­ta­ten blijft presteren. 

En toen ik toch bezig was, heb ik ook beslo­ten Goog­le Ana­ly­tics te stop­pen en op een 100% pri­va­cy-vrien­de­lijk alter­na­tief over te stap­pen. Dus is er ook geen ver­plich­ting en reden meer om een coo­kie-vraag aan bezoe­kers te stellen.

Relax More gebruikt 100% privacy-vriendelijke statistieken

Over­weeg je ook Sim­ple Ana­ly­tics te gebrui­ken?
Doe dat via deze link, dan krijg je een maand gra­tis (en ik ook)!

Meer weten?

Lees zelf boven­staan­de bron­nen. Hier­on­der vind je nog de trai­ler van The Soci­al Dilem­ma en een afbeel­ding van de ach­ter­kant van het boek van Lanier, dat kort zijn tien argu­men­ten opsomt, die hij zo mooi in zijn boek onderbouwt.

Voor meer alge­me­ne info over vei­lig gebruik van je com­pu­ter, accounts, wacht­woor­den en inter­net is het boek “Ik weet je wacht­woord” van Dani­ël Ver­laan hel­der, prak­tisch en goed leesbaar.

Tien argumenten om je sociale media-accounts nu meteen te verwijderen. Door Jaron Lanier.

Nu we het toch over de media hebben…

Jour­na­lis­tiek heeft al een aan­tal jaren mijn inte­res­se. Ik pro­beer de keu­zes die gemaakt wor­den te begrij­pen, maar dat lukt me niet zo goed. Het lijkt alle­maal te gaan over de waan van de dag en de gro­te­re con­text wordt amper belicht. Er is een begrij­pe­lij­ke- maar niet behulp­za­me pre-occu­pa­tie met slecht nieuws, zowel in de dag­bla­den als op tv.

De groot­ste lawaai­ma­kers krij­gen veel aan­dacht in de media, fact­chec­ken is er amper bij. Wan­neer heb je een jour­na­list aan Thier­ry Bau­det een kri­ti­sche vraag horen stel­len? Als een hoofd­re­dac­teur in een praat­pro­gram­ma te gast is, hoor ik geen ech­te visie op ver­slag­ge­ving of op de belang­rij­ke rol van de media bij onze informatievoorziening.

Voor de goe­de orde: ik vind mezelf niet wereld­vreemd, kijk naar het jour­naal, en ook wel een actu­a­li­tei­ten­pro­gram­ma, maar veel min­der dan voor­heen. Een goed arti­kel met uit­die­ping van een onder­werp is voor mijn gevoel een veel inte­res­san­te­re en beter besteed­de tijd. 

Enke­le lezens­waar­di­ge arti­ke­len over jour­na­lis­tiek en onze nieuwsvoorziening:

Ik las een tijd­je gele­den een quo­te:
“Als je het nieuws niet volgt, ben je niet geïn­for­meerd. Als je het nieuws wél volgt, ben je ver­keerd geïn­for­meerd”. Zo ver zou ik niet wil­len gaan, maar een kri­ti­sche blik kan geen kwaad. Iets kri­ti­scher dan nu mag best.

Scroll to Top