Pionieren

Gisteren kwam ik mijn oudste map tegen in de boekenkast: folders, affiches, en persberichten. Allemaal bewaard in plastic mapjes in die groene, verschoten en versleten map. Mijn Qi Gong en Tai Chi lessen bewaard in de tijd.

Relax More - Terug van weggeweest: Qi Gong met LiesZo stond ik opeens oog in oog met een persfoto van mijn allereerste Qi Gong les in 1980.
Genomen om 7 uur ’s ochtends in de danszaal van “Aciviteiten Centrum De Tuin” in Groningen. Toen zo bijzonder dat het Nieuwsblad van het Noorden er een persbericht met foto aan wijdde.

De map deed me aan mijzelf denken. De buitenkant hier en daar beschadigd, de kleur verschoten, het plastic wat verfrommeld. De huidige versie van mijzelf lijkt daarop: meer gerimpeld, grijzer, wat meer doorleefd.

De binnenkant van de map daar en tegen heeft niets aan glans verloren en weerspiegelt de groei in de jaren: de teksten verdiepen, de vormgeving meegroeiend met de tijd.

Evenzo heeft Qi Gong mij veranderd: soepeler, beweeglijker. Zo mogelijk nog geboeider door de wondere wereld van ons wijze lichaam. Vooral ook nog meer pret en vrijer in het verkennen van de vormen. Ondanks een gebroken knie en ingrijpende perioden van ziekte.

Toen en nu

Toen ik begon was Tai Chi en Qi Gong iets voor alternatievelingen. Meestal jonge studenten. In de 80-er jaren was er weinig bekend over de werking. De aantrekkingskracht zat in het mysterieuze. De gezondheidszorg wilde niets van deze dubieuze praktijken weten.

Hoe anders is dat nu. Sinds eind negentiger jaren verschijnen steeds gedetailleerdere studies over de waarde van Tai Chi en Qi Gong voor lijf en leden.

Men weet nu veel meer over de bijzondere rol van bindweefsel en hoe de Chinese bewegingsvormen hier op inspelen. In de medische wereld groeit de belangstelling in verband met de waarde voor het welzijn op gevorderde leeftijd.

“Pas als je er plezier in hebt doet het je goed”

Ik hoor het mijn oude Tai Chi leraar zeggen. Ik ben als een blok gevallen voor zijn speelse manier van lesgeven. Ik wéét dat het goed voor me is.

Maar zo ben ik er niet aan begonnen. Mijn hart werd geraakt door de schoonheid en de eenvoud van de bewegingen. Ze brengen een glimlach op mijn gezicht. Door zijn inspiratie ben ik doorgegaan zelfs als het af en toe wat ploeteren is…

Lijf en leden bloeien er door op. De zachte verbinding met plekken die niet zo lekker meer meedoen. Dat maakt het zo anders dan gymnastiek. Hoe langer je het doet hoe meer je ontdekt. Het gevoel van wakker en opgefrist na een uurtje samen bewegen. Wellicht het allermooiste: echt iedereen kan meedoen, ongeacht leeftijd of conditie. Je bent nooit te oud om te beginnen.

Of om de draad weer op te pakken.

Dat doe ik ook. Voel je welkom: iedere dinsdagmorgen om 9.30 uur.