Toen hij dat hier en nu te pakken had, kon hij genezen.

De Engelse schrijver Tim Parks schreef ‘Leer ons stil te zitten‘. Ik kreeg het boek vorig jaar op mijn verjaardag.

Parks had onverklaarbare pijnen in zijn onderbuik. Geen arts kon hem er vanaf helpen. Opgevoed in evangelisch-protestantse kringen en allang niet gelovig meer, toont de schrijver zich een groot scepticus wanneer hij gaat mediteren.

Maar hij heeft geen keus. Alleen stilte en concentratie, vooral de zogeheten vipassana-meditatie, waar de mindfulnesstraining van afgeleid is, blijken hem te helpen.

Uiteindelijk schrijft hij:

Taal bouwt koepels, en bouwt daar andere koepels overheen, wanneer de eerste verdwijnen. Omdat woorden nooit stil zijn. Het begin van een zin richt de aandacht vooruit; het einde vereist van je dat je het begin in gedachten houdt.

De ene alinea leidt naar de andere en deze pagina naar de volgende. De ogen zijn de lippen vooruit. Al lezende slaan we de bladzijde om, terwijl de laatste regel van de vorige bladzijde nog op zijn plek moet vallen in ons hoofd. Terwijl ik typ lopen mijn gedachten op mijn vingers vooruit. Voortgedreven. Nooit in het nu. Nooit beheerst door dit moment.

Een boek dat ik met veel plezier heb gelezen. Het is openhartig en eerlijk. Parks is helemaal zichzelf wanneer hij beschrijft hoe hij vecht met zijn klachten, en ook zijn scepsis ten aanzien van de meditatie is mooi beschreven.

Herkenbaar wat mij betreft. Voor een deel vanuit mijn eigen geschiedenis, voor een deel uit de reacties die ik zo af en toe nog krijg van mensen die denken dat meditatie het ontvluchten van de realiteit is, in plaats van de werkelijke ontmoeting ermee.

Een betere reclame voor mindfulness kan ik mij denk ik niet wensen…

Foto: tony fortunato on Unsplash

Door | 2018-03-04T17:46:29+00:00 5 maart 2018|Categorieën: Gelezen, gehoord, gezien|Tags: , , , , , , |2 Reacties

Over de auteur:

Ronald de Caluwé is Mindfulness- en Compassietrainer, T'ai Chi en Chi Kung docent en Lichaamsgericht Traumatherapeut i.o. Daarbij zen-beginner sinds eind jaren '80.In 2009 startte hij Relax More. Zie ook Ronald's persoonlijke pagina.

2 Comments

  1. driesschen 5 februari 2013 om 11:01 - Antwoorden

    Enkele jaren geleden kocht ik de Engelse uitgave.
    Bij de internist op bezoek, was hij nieuwsgierig.
    Hij kende de schrijver van een roman.
    Heb hem het boek uitgeleend.
    Komt niet vaak voor dat een arts open staat voor de literatuur van zijn patiënt.
    Beoefen naast Za-Zen ook mindfulness, vooraL ‘s nachts. Als de nocturna obscura rondspookt. Lukt niet altijd. Vaak op de helft valt hij in slaap.

    Namasté,

    Jan v.d. Dr.

    • Ronald 5 februari 2013 om 21:11 - Antwoorden

      Van de nood een deugd maken ‘s nachts dus?
      Evengoed: dank voor je reactie en een goede nachtrust toegewenst.

Geef een reactie